دامـوزي
پيير دو داموزي.1 پزشك فرانسوي (متوفا 1361).
پيير از داموزي در نزديكي شارلويل (استان آردن) برخاست. معاون دانشكدهٴ پزشكي پاريس (1325 ـ 1328)؛ بيشتر در رَنْـس ميزيست، در آنجا پيشنماز و در سال 1343 كانُـن شد. مقامات بسيار ديگري به دست آورد. در 24 نوامبر 1361 وفات يافت و در كليساي جامع رَنْـس به خاك سپرده شد.
او در 16 اوت 1348 رسالهٴ اپيدمي را نوشت، كه بيشتر راجع به بروز طاعون در فرانسه بود.
در واقع، آنرا به منظور پيشگيري از رسيدن بيماري به ناحيهٴ خودش نوشته بود. متأسفانه، نويسنده هيچ تجربهٴ باليني نداشته و رسالهاش چيزي جز كشكولي از نقل قولهاي نويسندگان يوناني، عربي و پزشكان سدههاي ميانه نيست. مآخذ مورد علاقهاش ارسطو، جالينوس، اهوازي، و ابنسيناست و با زنبق پزشكي برنار گوردوني بهخوبي آشناست و احتمالاً تازهترين مأخذ او بوده است. رساله در سه بخش است: 1) علل و علايم اپيدمي؛ 2) دستورها و پيشگيريهاي عمومي؛ 3) دستورها و پيشگيريهاي خصوصي. او اصراري در مورد علل آسماني نميكند، بلكه هوا را مهمترين عامل انتقال بيماري ميداند. البته، به عقيدهٴ ابن سينا آخرين علت از علل چهارگانهٴ آلودگي هوا، يعني علت غايي، در كواكب است، ولي داموزي توجه خود را بيشتر به علل نزديكتر معطوف ميكند. براي معالجه و پيشگيري، خون گرفتن، تنقيه، خوردن غذاي سبك و مراقبت بهداشتي را توصيه ميكند. تمرينهاي ورزشي سبك در هواي آزاد در صورت احتمال شيوع طاعون مفيد خواهد بود. وقتي خطر بيشتر ميشود بايد از اين كار پرهيز كرد. سومين بخش از همه مفصلتر است و برخي جزئياتش نشان ميدهد كه اندكي بعد نوشته شده است، يعني وقتي كه خطر جديتر شده بود (طاعون بهسرعت منتشر ميشد.) شخص بايد از اجتماع بيماران يا كساني كه از مناطق خطر گريختهاند پرهيز كند، چون كساني ممكن است بدون اينكه خود بيمار شوند بيماري را ((منتقل كنند)). داموزي نشان ميدهد چگونه بايد از تندرستي مراقبت كرد و دستورهاي مختلفي براي افراد داراي طبايع مختلف ميدهد.
4. انگلستـان
جـان گـادِسـدِنـي
جان گادسدني.2 پزشك انگليسي (حدود 1280 ـ 1361).